Król Francji w trakcie terapii pijawkowej. Zawsze odbywało się to w asyście nadwornego lekarza, aptekarza oraz cyrulika. Obraz nieznanego malarza.

   Sam proces stawiania pijawek nie jest zabiegiem zbyt skomplikowanym, pod warunkiem, że jest wykonywany przez osobę zaznajomioną teoretycznie i praktycznie z zasadami hirudoterapii.

   Według tradycyjnych zasad leczenia pijawkami w całym kompleksowym procesie hirudoterapeutycznym należy zastosować tyle pijawek, aby na 1 kg masy ciała chorego przypadała jedna pijawka.

   Współcześnie uważa się, że do ilości tych należy podchodzić z dużą rezerwą (w rzeczywistości wystarcza o wiele mniej pijawek) i w ogólnym zapotrzebowaniu na pijawki należy brać pod uwagę płeć, wiek, rodzaj schorzenia i jego zaawansowanie, okres trwania choroby, temperament pacjenta, budowę jego ciała, psychiczne nastawienie do terapii pijawkowej, a nawet tak pozornie odległe czynniki jak pora roku, warunki pogodowe itp.

   W jednym seansie terapeutycznym przystawia się jednorazowo od 2 do 9 pijawek (bardzo rzadko 10 lub 20 szt.), w 3 - do 5 - dniowych odstępach czasu. Jeden seans terapeutyczny trwa od 45 do 90 minut (przeciętnie 75 minut) i zależy głównie od płci, wieku oraz miejsca postawienia pijawek. Jeśli jest to uzasadnione rodzajem schorzenia oraz jego ciężkością, a przede wszystkim postępami w przebiegu leczenia, to za jakiś czas (3 do 6 miesięcy) sesję terapeutyczną powtarza się ponownie, ustalając dla danego pacjenta i każdej kolejnej sesji niezbędną ilość przystawianych pijawek, czas przerw międzysesyjnych oraz długość trwania każdej sesji. W indywidualnych bądź skrajnych przypadkach prowadzenie hirudoterapii może różnić się w sposób diametralny od podanych powyżej zasad ogólnych. Zawsze jednak, bez względu na zastosowaną technologię obowiązują następujące zasady:
- Przed i po seansie hirudoterapii należy zmierzyć pacjentowi ciśnienie krwi. Zdarza   się bowiem, szczególnie po pierwszym seansie hirudoterapii, że u pacjentów występują lekkie zawroty głowy, osłabienie i obniżone ciśnienie krwi. Nie są to symptomy groźne. Jest to po prostu jeden ze sposobów reakcji organizmu   na pierwszy seans hirudoterapii. Prawie zawsze po drugim i następnym seansie u pacjentów następuje duży przypływ sił fizycznych i psychicznych.
- Zawsze należy przestrzegać zasad aseptyki. Stosowane podczas zabiegu opatrunki muszą być sterylne. Przed seansem hirudoterapii koniecznie trzeba wymyć ręce mydłem dziecięcym lub szarym. Pracować w gumowych chirurgicznych rękawiczkach ochronnych. Uniemożliwiają one pijawce przyczepienie się do ręki osoby przystawiającej, a w przypadku wykonywania zabiegu – osobie obcej, zapobiega to ewentualnym kontaktom z krwią pacjenta. Po zabiegu absolutnie nie należy rękoma dotykać pozostawionej przez pijawkę ranki. Nie można jej także rozdrapywać bezpośrednio ani też drapać skóry w odległości 5 – 7 cm wokół ranki.
- W czasie pierwszej doby po seansie hirudoterapii nie należy ranki moczyć wodą, trzeba też uważać, aby nie była ona zmoczona wilgocią pochodzącą z potu. Pełną kąpiel można brać dopiero na trzeci dzień. Po kąpieli rankę należy zabezpieczyć niewielkim opatrunkiem.
- Pijawki należy przystawiać po zakończeniu przez pacjenta pracy, wieczorem przed snem, a najlepiej w dni wolne od pracy. Przez okres 2 – 3 dni po seansie hirudoterapii nie należy uprawiać intensywnych ćwiczeń fizycznych.
- Dobę przed zabiegiem hirudoterapii i dzień po seansie pacjent nie powinien spożywać alkoholu, pić kawy ani mocnej herbaty. Używki te mogą powodować dodatkowe rozszerzanie naczyń krwionośnych, co w skojarzeniu z zabiegiem hirudoterapii    może okazać się szkodliwe. Jest to szczególnie istotne u osób z niskim ciśnieniem krwi. Można natomiast bezpośrednio po seansie wypić lampkę czerwonego wina.
- Jeśli hirudoterapeutą jest kobieta, nie powinna ona zbliżać się do pijawek  ani przeprowadzać seansów hirudoterapeutycznych podczas występującego u niej okresu menstruacyjnego. To samo dotyczy kobiet, które same sobie chcą w tym czasie przystawiać pijawki.

- Nigdy nie przeprowadzajcie eksperymentów, których celem jest łamanie i chęć zmiany ustalonych w hirudoterapii norm i zasad. Zawsze odbije się to niekorzystnie na pacjencie, bez względu na to,  czy będziemy nim my sami czy osoba obca. Na przykład: gdy na seans hirudoterapii zgłasza się kobieta ciężarna, u której    w trakcie ciąży wystąpiły hemoroidy, bardzo łatwo poddające się terapii pijawkowej, musimy stanowczo odmówić. Istnieje bowiem absolutny zakaz stosowania pijawek u kobiet ciężarnych  i w przypadku jego złamania zawsze spowoduje to groźne następstwa.
- Pijawki należy przystawiać tylko w miejsca właściwe dla wybranego rodzaju terapii, uważając jednak, by nie spowodować powikłań wynikających z możliwości:
* wejścia pijawki w naturalne otwory ciała pacjenta, takie jak: oczy, nos, usta, uszy, odbyt, pochwa. Przyjąć tutaj należy zasadę, że jeśli sytuacja taka jest z jakichś powodów możliwa, to na pewno będzie ona chciała przydarzyć się właśnie nam    i teraz;
*spowodowania uszkodzenia nerwów lub krwotoków żylnych bądź tętniczych;
* spowodowania zakażeń lub zatruć przez pijawki pochodzące z nieznanego i nielegalnego źródła;
* pozostawienia przez pijawki blizn w miejscach widocznych i wpływających na atrakcyjność osoby (szczególnie kobiet) lub możliwość dalszego wykonywania przez nią zawodu (aktorki, modelki itp.). Należy pamiętać, że u niektórych ludzi niewielka blizna po ugryzieniu pijawki pozostaje bardzo długo.